Rasstandaard

i Grandi Bianchi

Berghond van de Maremmen en Abruzzen

Cane da Pastore Maremmano Abruzzese

Maremma Sheepdog

Maremmen-Abruzzen Schäferhund


Rasstandaard


De Maremma is een ruim 2000 jaar oud ras met zijn oorsprong uit Azië, waarbij de voorouders zijn beschreven in diverse werken; Canis Pastoralis o Pequaris, de Rerum Rusticarum en De Re Rustica, waarbij werd opgemerkt dat de Italiaanse herdershonden wit moesten zijn om ze van de wolven te kunnen onderscheiden. Alsmede zijn er later schilderijen en doeken gemaakt waar witte honden opstaan die veel overeenkomen met Maremma's.


Een Maremma is een sterke hond met stevige botten en een goed ontwikkeld spierstelsel zonder grof of zwaar te zijn. Een Maremma heeft een waardige, majestueuze en gedistingeerde uitstraling. Een Maremma heeft een groot berenachtig hoofd; stevige kaken met een scharend gebit; kleine amandelvormige ogen; rechte zwarte neus; driehoekig hangende oren en bij voorkeur zwarte nagels.


De reu heeft een schofthoogte van 65 tot 73 cm met een gewicht van

35 tot 45 kg.

De teef heeft een schofthoogte van 60 tot 68 cm met een gewicht van

30 tot 40 kg.



Een Maremma heeft een overvloedige beharing die of lang en vlak is. De vacht mag lichtgolvend zijn, maar niet krullend en moet ruw aanvoelen. In de winter heeft de Maremma een zware ondervacht. Door deze vacht kan de Maremma goed tegen de kou, maar minder goed tegen de warmte. Vandaar dat in de zomer een goede schaduwrijke plek ter beschikking moet zijn voor de Maremma evenals constant voldoende water. De vacht moet wit van kleur zijn waarbij aftekeningen in lichtgeel, sinaasappelkleurig of ivoor zijn toegestaan. De Maremma dient minstens een behoorlijke tuin ter beschikking te hebben.

 

Een Maremma is intelligent, kalm, goedmoedig, bedachtzaam, maar fel tegen vijanden van zijn kudde. Door zijn alerte waakse karakter is de Maremma een goede bewaker over u en uw huis. Een Maremma is aanhankelijk voor de baas, maar niet afhankelijk en soms wat wantrouwend of afstandelijk tegen vreemden. Deze afstandelijkheid mag niet verward worden met angst.

Een Maremma is vriendelijk, trouw, zelfbewust en eigenwijs en heeft daardoor een consequente, maar niet een harde opvoeding nodig, als u geen problemen wilt krijgen binnen uw 'roedel'. De Maremma moet op basis van wederzijds respect met zachte hand opgevoed worden. Oftewel u moet duidelijk zijn als roedelleider en duidelijk vertellen wat u wel en niet tolereert.

 

De Maremma heeft een relatief slecht ontwikkeld jachtinstinct, zodat hij niet achter de dieren aan zal jagen die hij moet beschermen. Een werkende Maremma leeft tussen de schapen of ander vee en beschouwt hen als zijn roedelgenoten. In Nederland zal u nauwelijks werkende Maremma's tegen komen, ze zijn hier over het algemeen een bewaker van huis en haard.

 

Een Maremma is niet gehoorzaam in de gebruikelijke zin van het woord vanwege zijn ruim 2000 jaar oude genetische achtergrond. Een Maremma is niet zoals andere herdershonden, bijvoorbeeld de Duitse herder, afgericht om commando's van zijn baas direct op te volgen, maar zal geheel zelfstandig zijn omgeving controleren of er geen onraad is en reageren als hij denkt dat dit nodig is. Het bewaken hoeft u een Maremma niet te leren dat weten zij zelf veel beter dan u. Een Maremma volgt dus nooit blindelings al uw commando's op. U kunt een Maremma de commando's ZIT en LIG goed aanleren, maar de commando's KOM en HIER zullen een probleem opleveren. Een Maremma moet het nut van uw commando inzien om het op te volgen. Van nature bewaakt de Maremma zelfstandig de kudde en kan hun niet verlaten telkens als de herder hem roept en de kudde maar aan hun lot overlaten, vandaar dat een Maremma alleen reageert op uw commando als er niets gaande is wat tot zijn taak behoort. Wanneer u dus een gezeglijke en gehoorzame hond zoekt, die meteen uw commando's en bevelen opvolgt, is deze hond niets voor u.

Bron tekst: L. van Genechten, Woef Het magazine van de hondenvriend, 37/432, 68-70 en www.maremma.be.

 

Een Maremma heeft veel beweging en veel ruimte nodig. Het is geen hond om de hele dag in een kleine kennel te zetten. Hij moet buiten kunnen spelen en ravotten. Niettegenstaande zijn enorm uiterlijk, hij is 60-73 cm groot en 30 tot 45 kg wegen, leeft de Maremma zeer karig. 

 

Net zoals vele oeroude herdershonden verkiest de Maremma buiten te leven, zowel in de zomer als in de winter. De dikke witte vacht die voorzien is van een dikke ondervacht, is bestand tegen alle weersomstandigheden. De bovenvacht geeft een dermate bescherming dat de ondervacht zelfs nooit vuil wordt. Maremma's houden vooral van regen en sneeuw, omdat deze niet alleen een welgekomen verrissing vormen, maar daarbij ook nog de vacht wassen. 

Door zijn oorspronkelijke functie, het zelfstandig hoeden van de kuddes in de weilanden, is het geen hond om aangelijnd te worden. Het liefst loopt hij vrij rond op zijn domein. Toch zorgt men best voor een degelijke afsluiting op zijn domein. Het zwerven zit in hun karakter en als ze buiten hun domein geraken, kunnen ze niet aan de drang weerstaan om eens te gaan rondneuzen. Wat niet wegneemt dat ze nooit verloren zullen lopen en steeds naar huis zullen terugkeren. Door zijn oerinstinct heeft hij ook een enorm gevoel van rechtvaardigheid. Leven met een onrechtvaardige baas is voor de Maremma dan ook onmogelijk. Niettegenstaande het onafhankelijke, zelfstandige karakter onderwerpt de Maremma zich zonder problemen aan zijn meester, zolang deze maar consequent is. 

 

Tegenover kinderen zijn het echte schatten. Ze zullen meespelen en indien nodig het kind in bescherming nemen. Vaak zien we de Maremma ook als waakhond. Toch is hij niet agressief en zeker niet vechtlustig. Hij zal een indringer benaderen en rustig rond hem blijven lopen. Hij dwingt hem op een bepaalde afstand te blijven en zal enkel door zijn houding te kennen geven dat het veiliger is andere oorden op te zoeken. Vreemden worden bijna nooit in vertrouwen genomen, waardoor de Maremma soms de indruk geeft  angstig te zijn, doch dit is zeker niet het geval. Ook tegenover soortgenoten neemt hij een eerder afwachtende houding aan. Hij vermijdt liever onaangename ontmoetingen. Wat niet wegneemt dat hij en zijn familie, huis en tuin tot het uiterste zal beschermen. Hij is echter te zelfstandig om volledig afgericht te worden. Een Maremma laat zich niet tot slaaf maken. Hij heeft alles over voor zijn meester, zolang deze hem met respect en eerlijkheid behandelt.

 

De Maremma heeft een soort oerinstinct in zich dat er voor zorgt dat hij de natuùrlijke gewoonte heeft de mens als gelijkwaardig te beschouwen. Hij beschouwt mensen als vrienden en zeker niet als bazen. Een Maremma is geen hond voor iemand die een onderdanige slaafse grote hond wil. Hij wordt een echte vriend en geeft zeker zoveel vriendschap terug als hij krijgt, als hij maar correct en consequent behandelt wordt. Een gehoorzaamheidstraining is zeker mogelijk, als men maar in het achterhoofd houdt dat toegeeflijkheid ook één van de eigenschappen moet zijn van de Maremma-eigenaar. Het is en blijft een hond die ooit in staat moest zijn om de kuddes te hoeden en te beschermen. Deze zelfstandigheid is nog steeds aanwezig en mag niet over het hoofd gezien worden.